O xeodestino, Lugo e A Terra Chá, abrangue os concellos de Abadín, Antas de Ulla, A Pastoriza, Baralla, Begonte, Castro de Rei, Castroverde, Cospeito, Friol, Guitiriz, Guntín, Láncara, Lugo, Meira, Monterroso, Muras, O Corgo, O Páramo, Outeiro de Rei, Palas de Rei, Pol, Rábade, Riotorto, Sarria, Vilalba e Xermade.

Esta é unha terra como non hai outra igual. En contraste coa típica paisaxe galega, A Terra Chá é unha inmensa chaira, a máis grande de Galicia. Unha chaira de prados sempre verdes sucada por numerosos ríos e lagoas. Como o Miño, que en lugar de seguir cara ao mar dá un rodeo bordeando a cidade de Lugo. Talvez para admirar a Muralla Romana... Ou o famoso ambiente de tapeo do centro histórico.

Aquí abunda a auga. En elegantes balnearios como os de Lugo e Guitiriz, ou en zonas húmidas de alto valor ecolóxico como a lagoa de Cospeito, un lugar que segundo a lenda esconde unha cidade somerxida por castigo divino, agora lugar de residencia de londras e parrulos.

A Terra Chá e a terra dunha exquisitez: o queixo San Simón da Costa, afumado e elaborado artesanalmente durante todo o ano.

Patrimonio

Lugo e A Terra Chá é un xeodestino que atesoura algúns dos máis relevantes vestixios históricos e artísticos da comunidade.

Lembra que pode haber recursos que non estean xeorreferenciados e, polo tanto, non os esteas visualizando.

O castro de Viladonga, a necrópole de Santa Mariña, as Termas romanas e a Muralla de Lugo (a muralla romana mellor conservada e declarada Patrimonio da Humanidade pola UNESCO), a Igrexa de San Salvador de Vilar de Donas, o monumento arqueolóxico de Santa Eulalia ou Santalla de Bóveda, e os conventos como o de Santa María de Meira son só algúns exemplos do rico patrimonio monumental desta parte de Galicia.

Outros exemplos notables de arquitectura relixiosa son a catedral de Santa María en Lugo; a igrexa de Santiago de Barbadelo; a igrexa de San Salvador e o convento dos Mercedarios, en Sarria, a igrexa de Vilabade en Castroverde, a igrexa de Santa María de Guntín ou a igrexa de San Miguel de Neira en Baralla.

Entre a arquitectura fortificada atópanse numerosos exemplos como a Torre de Amarante en Antas de Ulla, a torre da homenaxe do castelo dos Andrade en Vilalba ou a torre grande da vella fortaleza de Sarria.

Espazos naturais

Dentro do espazo protexido Parga-Ladra-Támoga, o complexo húmido da Terra Chá, atópase a lagoa de Cospeito e preto (en Rábade) a lagoa do Rei que son dous dos espazos naturais máis relevantes deste xeodestino con observatorios ornitolóxicos.

Lembra que pode haber recursos que non estean xeorreferenciados e, polo tanto, non os esteas visualizando.

A Serra do Xistral, cos seus cabalos salvaxes en liberdade, recibe o seu nome dos ventos fríos e húmidos (xistra) que varre os seus cumes. Mostra da gran riqueza ecolóxica que caracteriza este territorio é a Reserva da Biosfera Terras do Miño, que coas súas áreas recreativas e fluviais facilitan o goce das belas paraxes que atravesa este río.

Festas e gastronomía

A natureza tamén é xenerosa cos produtos nestas terras eminentemente agrarias e gandeiras e nas que se cultivan deliciosos exemplos de alimentos con Indicación Xeográfica Protexida ou Denominación de Orixe como a Pataca de Galicia, os Grelos de Galicia, o Queixo de Arzúa-Ulloa e o Queixo de San Simón da Costa. Este último queixo elabórase exclusivamente nas demarcacións deste xeodestino.

Entre as Festas de Interese Turístico de Galicia nas que se pode participar ao longo do ano en Lugo e a Terra Chá figuran a Festa da Malla de Meira, a Festa da Filloa en Muimenta, o Festival de Pardiñas en Guitiriz, o Arde Lucus en Lugo e a Feira de Santos en Monterroso. O San Froilán, as festas patronais da capital da provincia, obtiveron en 2006 a declaración de Festa de Interese Turístico Nacional.

DESTACADO: Santalla de Bóveda

O carácter único no occidente europeo do templo de Santalla de Bóveda (situado moi preto da cidade de Lugo) provocou múltiples interpretacións sobre a súa finalidade orixinal: lugar de baños, ninfeo, templo dedicado a Prisciliano. Posteriormente foi reutilizado para usos cristiáns e baixo a advocación de Santa Eulalia.

Dado o atípico das súas características, xeráronse múltiples teorías en relación coa súa orixe. Conserva o arco de ferradura considerado como o máis antigo que existe na arquitectura española como elemento estrutural. Tanto pola calidade da súa estrutura e as súas impresionantes pinturas, como polas súas especiais características e todas as controversias respecto da súa historia que xerou nas últimas décadas, Santalla de Bóveda é un dos monumentos prerrománicos máis interesantes que chegou ata nós.

Arriba