Reconstruída no s. XVII por mandato do arcebispo Monroi. O templo primitivo databa do s. I d. de C. pero foi destruído por Almanzor no ano 997. O arcebispo Gelmírez ordena a reconstrución no s. XII. Ten unha nave de planta rectangular. A fachada ten unha portada con arcos apuntados sobre columnas e no tímpano represéntase a Adoración dos Reis Magos. Hai torres oxivais graduadas e varias vidreiras. Ten retablos, o maior é obra de Miguel de Romay e posúe un talle pétreo da Virxe, con imaxes no interior. Alberga varios sarcófagos pétreos e un mausoleo. Foi colexiata ata que en 1851 o Concordato a suprime e a reduce a parroquia. Nas súas inmediacións acháronse varios sepulcros antropomorfos, lápidas, estatuas medievais e outras pezas.