Declarada Monumento Histórico-Artístico en 1986.

No s. IX, o bispo Teodomiro de Iria Flavia identifica un templete romano como a tumba do Apóstolo Santiago. A raíz deste descubrimento o rei Alfonso II o Casto manda erixir un modesto templo en torno á devandita construción pagá. O aumento das peregrinacións e certa estabilidade tras os ataques árabes conducen a unha nova construción que se inicia no ano 1075, durante o reinado de Alfonso VI e baixo a dirección arcebispal de Diego de Peláez.  Iníciase así a construción da catedral románica que continúa durante o arcebispado de Diego Xelmírez e que xa non parará ata converterse no grande templo que hoxe podemos contemplar.

A catedral está construída en cadeirado de granito con cubertas de laxes no mesmo material. Construción románica de planta de cruz latina, brazo lonxitudinal e transepto de tres naves, deambulatorio na cabeceira e tribuna que percorre todo o perímetro; capelas laterais que se dispoñen ordenadamente ao longo de todo o templo e posúen un espazo con individualidade propia, de época románica só se conservan algunhas do deambulatorio.

Naves laterais cubertas con bóveda de aresta, nave central con bóveda de canón peraltada e suxeita por arcos faixóns e triforio con cuarto de canón. A fachada da Acibechería é neoclásica (Ventura Rodríguez e Lois Monteagudo). A fachada das Praterías é románica e paradigma da iconografía medieval. A Porta Santa, barroca (1611), só se abre os anos santos. A fachada do Obradoiro (Fernando Casas e Novoa, 1738-1750) é unha combinación de pedra e vidro, destacando o grande ventanal do corpo central, dos maiores anteriores á Revolución Industrial.

Pórtico da Gloria

Obra do Mestre Mateu rematada en 1188. Obra cumio da escultura románica que se desenvolve nun pórtico con tres arcos: No central represéntase a Gloria, destino final dos xustos, presidida por un grande Cristo resucitado; no esquerdo ao pobo xudeu esperando no Limbo dos Xustos a chegada de Cristo e, no dereito o Xuízo final ao que serán sometidos todos os seres humanos.

Ademais, nos diferentes piares do conxunto represéntanse os profetas e apóstolos e no parteluz a árbore de Xesé e unha estatua sedente de Santiago Apóstolo.

Capela da Corticela

A Corticela, oratorio fundado no s. IX, pertencente máis tarde aos beneditinos de S. Martiño Pinario, é dende antigo parroquia de estranxeiros e peregrinos. Foi absorbida polas sucesivas ampliacións construtivas da Catedral.

Accédese a ela dende o brazo norte do transepto, cruzando un pasadizo construído no s. XVIII. Construída en cadeirado de granito e con cubertas de madeira e tella, é de planta lonxitudinal dividida en tres naves. Portada románica con columnas de fuste liso e capiteis con decoración vexetal, ao igual que a tripla arquivolta, no tímpano relevo coa Adoración dos Reis Magos. No interior, no muro norte, o conxunto de Xesús no Horto das Oliveiras realizado en granito policromado (s. XV).

Visita ás cubertas

Di Aymerico Picaut, no Codex Calixtinus, que o que estea melancólico, se sobe ao alto, baixará alegre.

Introdución

As cubertas da Basílica Compostelá foron, -dende as orixes do edificio-, de granito e graduadas; ás que se podía acceder a través das torres da fachada medieval do Mestre Mateo. Soamente a finais de o s. XVIII- comezos do XIX foi cuberta de tella; devolvéndoselle o seu carácter pétreo a mediados de o s. XX. Forma parte do belo e exemplar paradigmático templo románico, ao que os séculos foron revestindo dunha excepcional roupaxe gótica, renacentista e, de modo especial, barroco.

Subir ás cubertas do Santuario Xacobeo é ter acceso a un lugar privilexiado dende o cal se poida rematar a visión da Basílica, e, ao mesmo tempo, contemplar Compostela: as súas orixes, evolución e crecemento, así como o amplo panorama da bisbarra que a rodea, do que forman parte as históricas montañas, cheas de tradicións xacobeas e da peregrinación. Miradoiro excelente, -que desborda os sentidos co goce de tanta beleza-, serve tamén para introducir o visitante á reflexión dos feitos históricos e artísticos, dende a Tumba do Apóstolo Santiago o Maior.

Proxecto

Durante os últimos anos, con múltiples experiencias acumuladas, foi tomando forma a posibilidade de ofrecer unha visita de xeito organizada. O proxecto de apertura das cubertas ao público que o Cabido fixo, supón unha rehabilitación e conservación destes espazos: torres e cubertas, e, ao mesmo tempo, facilita o acceso e seguridade do grande público, co intento de regular de xeito conveniente esta demanda social, ofrecendo unha visita inesquecible.

Características da visita

As visitas serán guiadas, en grupos de 25 persoas como máximo. Está prevista a atención a grupos moi numerosos como: congresos, convencións; e a todos aqueles casos puntuais para os que sexan necesarias respostas específicas.

Itinerario

O acceso farase dende o Pazo de Xelmírez (Obradoiro), para continuar a ascensión a través da Torre da Carraca, pasando sobre o Pórtico da Gloria e subindo os últimos tramos a través da Torre das Campás. De aí sairase á Cuberta, onde se realizará un percorrido perimetral, descendendo, finalmente, pola Torre da Carraca, con saída por Xelmírez.

Contidos

Adecuaranse ás distintas tipoloxías de público e esixencias, segundo a súa idade e grao de formación. Considérase a posibilidade da suba de nenos, baixo a responsabilidade dos pais ou acompañantes.

Horario e venda de entradas

De martes a domingo, haberá visitas cada hora entre as 10:00 e 14:00, e as 16:00 e 20:00 horas. Disporase dos medios necesarios para a reserva telefónica, así como para a atención e venda directa (no Pazo de Xelmírez).

Para maior información: Enderezo do Museo da Catedral (Rúa del Vilar, nº 1, 1º esq.). Tel.: 981 56 05 27; Fax: 981 56 33 66; e-mail: edumuseocatedral@archicompostela.org.

Prezo

Entrada Xeral: 10 €. Reducida (estudantes e xubilados): 8 €. Está previsto organizar campañas especiais, en tempada baixa, destinadas a centros educativos e colectivos cidadáns.

Oficina

Pazo de Xelmírez (Praza do Obradoiro).

Audioguías da Catedral

Mapa de rutas

DOCUMENTOS RELACIONADOS...

Arriba